ฝนพฤศจิกา

ฉันเขียนความหมาย

จากสิ่งที่เรียกว่าลำพัง

นานกว่าสายลมจะพัดมาอีกหน

ลำธารเย็นใสในฤดูแห่งการบูชาแม่น้ำ

ฉันจากเธอมาพร้อมสายประทีปและดวงไฟ

เดือนสิบสองกำลังดำเนินผ่าน

ฉันตั้งคำถามกับใจตัวเองอีกครั้ง

แด่คนรักที่ก้าวข้ามความหวัง

ช่วงเวลาช่างงดงามในคราที่เราเดินอยู่เคียงกัน

หลังจากนั้นเราเรียกได้เพียงความทรงจำ

 ณ ตอนนี้ เรายังพบกันในเวลาที่คนอื่นเรียกว่าความฝัน

แต่เราเรียกมันว่าความสุขที่อยู่นอกพ้นเวลา

นานเหมือนเคยกว่าจะได้ยินสิ่งที่เราต่างเก็บไว้

ไม่ได้มีโอกาสได้พูดคุย

แต่ฉันยังจะขอบคุณความคิดถึงอันไม่สูญเปล่า

ที่เดินทางมาจากอีกฟากนทีกว้าง

ขอบคุณหัวใจตัวเองที่ยังซื่อสัตย์ต่อคำมั่นสัญญา

แม้เวลาจะเลยผ่านชั่วนานปี

ฉันทิ้งความหวังสุดท้ายลงกับสายน้ำ

เมื่อคืนเดือนเพ็ญที่ผ่าน

เมินเฉยต่อถ้อยคำอธิษฐานใดๆ

เหลือไว้เพียงเธอในจินตภาพแห่งเทพนิยาย

ที่สถิตย์อยู่ชั่วนิรันดร์ ในใจของมนุษย์ผู้หนึ่ง

ที่มองเห็นเธออยู่ตลอดเวลา

ด้วยใจ....